In het hart van Lelystad, waar ooit een schoolgebouw stond, is een indrukwekkende transformatie gaande. Wat ooit een plek was voor onderwijs, is nu een toevluchtsoord geworden voor honderden Oekraïense vluchtelingen. Een mini-maatschappij is ontstaan, een gemeenschap die zich ontwikkelt en groeit.
De voormalige docentenkamer is nu een keuken, en het lokaal van aardrijkskundeleraar Teunis Bloothoofd is omgetoverd tot een slaapvertrek. Het gebouw, voorheen bekend als Scholengemeenschap Lelystad, is nu een thuis voor mensen die op de vlucht zijn voor oorlog en onzekerheid.
"Het is bijzonder om hier mijn bijdrage te kunnen leveren", zegt Bloothoofd, die nog steeds wekelijks vrijwilligerswerk doet. "Eerst had ik te maken met pubers, nu met Oekraïners. Het is een hele andere ervaring, maar het geeft me een gevoel van voldoening."
Toen de gemeente Lelystad in 2022 om opvang werd gevraagd, was het leegstaande schoolgebouw een logische keuze. Henk Bergsma, een van de vaste klusvrijwilligers, voelde zich geroepen om te helpen. "Ik kende het gebouw goed en werd snel benaderd. Het voelde als een natuurlijke stap om iets terug te geven."
Bergsma en Bloothoofd zijn slechts twee van de vele vrijwilligers die deze mini-maatschappij draaiende houden. Van het bouwen van slaapvertrekken tot het inrichten van wasruimtes, hun inzet is onmisbaar. Ondanks de aanwezigheid van bijna 400 bewoners, is het overdag opvallend rustig. De meeste bewoners zijn aan het werk of op school, wat een gevoel van normaliteit en routine creëert.
Locatiemanager Marjolein Wesselius den Boer benadrukt het belang van de vrijwilligers: "Zonder hen zouden we het niet redden. Ze zijn de olie in onze motor." In de loop der jaren is de opvang uitgegroeid tot een kleine samenleving met ontmoetingsplekken, een kantine, winkeltjes en zelfs een drogist.
Martie Konradt, een vrijwilliger die bewoners helpt met het uitzoeken van kleding, zegt: "Het is fijn om iets te kunnen betekenen. We bieden een luisterend oor, ondanks de taalbarrière. De dankbaarheid van deze mensen is ontroerend."
Hermien Roddenhof, die een kleine drogist runt, voegt toe: "Ik heb een medische achtergrond en kan mensen helpen met het navigeren door het Nederlandse zorgsysteem. Het is een uitdaging, maar het geeft me voldoening om iets te kunnen bijdragen."
De opvang in Lelystad is een voorbeeld van hoe een gemeenschap zich kan verenigen en ondersteunen in tijden van nood. Bloothoofd, trots rondkijkend in het gebouw waar hij ooit lesgaf, zegt: "Not in my backyard. Veel mensen hebben een negatief beeld van opvang, maar hier is het juist heel goed. Er is bijna nooit iets vervelends. Dit is een plek die laat zien dat het ook anders kan."
De transformatie van een school tot een opvangcentrum is een indrukwekkende getuigenis van de kracht van vrijwilligerswerk en de veerkracht van de menselijke geest. Het is een verhaal dat hoop geeft en laat zien hoe een gemeenschap kan samenkomen om elkaar te steunen in moeilijke tijden.
